شـــاهــبــنــد ر KING PORT

[ نام قدیم بندرکنک ]
یکشنبه 11 آذر 1386

چـشــمـــات

 

 

 

*چشمات*(فارسی)

  

 

 

چـشـمات واتاق تنهایـی وایـن سـکوت

 

چـشـمات وخــاکـســـتـر و ابــــــر دود

 

چـشمات وغم فزون واشک روی گونه

 

چـشمات خـــواب از چـشمــانـم بـربود

 

 

دیــر ایــامی سـت کـه نـدیـده ام تــرا

 

جـفـا بـر مـجنـونت-  لیلی  - چـــرا؟ 

 

 

 

دگــر نـمانـده جـز خـاطـره ایی هـیچ

 

بــدیـــن ســـــر دیـــوانـــه گـــیـــچ 

 

 

 

چـه ایــامی بود ایـام خــوب وصــال

 

ایـامی کــه  بازگـشـتــش دگر محـال

 

ایـامی کـه توبـودی وهرآنچه عشق

 

ایـامی کـه گـشـته اند کــنـون وبـال

 

 

 

چه خوش می گفتی :

 

 بــا تــوام تـــا زنــده ام

 

  خدای من - تورا بنده ام

 

 

 

 

سر بر شـا  نه  ام    مـــیگذاشـتی

 

قـــــصـــــه عشق بهرم میخواندی

 

 

 

رســـیــد ایــام  تـلـخ جـــــــــدایی

 

ز تـــو نرســــیـــد ســویـم  نوایی

 

 

 

نــدانســــتم بــرفـــتــــی به کـــجـــا؟

 

رهـــایــــم بکردی  تو   بـی صــــدا

 

 

 

بدان که قسم خورده ای-قــــســم گیری

 

الـــــهــــی هــیچــوقـــت تو نمیــــری

 

 

 

 

ماندن را چـــگــونــه تــوانــم کنون

 

وای بــــحــــــــا ل من مـــجــــنون

 

 

 

 

بگــذ شــت هـــرآنچـــــه بودونبــــود

 

یــــاد تــو هـــم آخـــر پیوست به دود

 

 

 

 

چه خوش میگفتی: 

 

  با تـوام تا زنــــــــده ام

                   

  خدای من تورا  بنده ام

 

 

 

 

رفتی ومن مانده ام و یاد تو

 

 و ابر دود

 

رفـــتی وندارم جز  چشمات و

 

اتاق تنهایی

 

واین سکوت .....................