شـــاهــبــنــد ر KING PORT

[ نام قدیم بندرکنک ]
دوشنبه 21 آبان 1386

شعر

گاهی کلمات چنان بدان دوردستها رفته که زمین وزمان را به فراموشی می سپارند وشعور وخاطرات ومشاعر و تمام وجود باهم یک زبان شده وحرفی  تازه برای گفتن اغاز میشود گفتنی ای که بایستی به دل نشیند چون از دل برآید - گذشته از هجا ورثا ونعت ووصف دل می خواهد بگوید واجازه بخشیدن از شما بزرگواران٪ 

 

 

 

*شرقی زیبا*(بندری)

 

 

بلوغ برق نگاهت

                           غزل غزل سرایانن

صبح روشن صباهت

                         افسانه عشقی جاودانن

شرقی زیبا

عالم رویا

عشقت بی حاجت اه بیانن

                        قبله ایی بی عاشقانن

بانوی ساحل اندوه

                     جنوبی ترین اشک زمینی

بار غصه ت قدیک کوه

                    همیشه تنها ترینی

دنیای دردی

                     واخت ننبردی

ولی غم مخه ای مهتاب دنیا

براه نورن خورشیدفردا

مردشرقی به وهم قدرت

                   اسیر هزار ویک شبن

ارباب کنیز بی رغبت

                    بی احسلسی بش یک مکتبن

ولی نادونت که

                 ای شرقی زیبا

                 ای عالم رویا

بر اه عشقن و محبت

باکدامنتر اه هر نجابت 

 

قدر ای باید دونستن

 نه د ستور

با ای باید کفتن

همه دنیا نهفته جشمون ین

بی یه دنیا

به خدا 

جن؟

 

 

 

 *بندر زیبا*(بندری)

 

 

توبی مه دنیا یی

امروز   وفردا یی

نه ای دلم مهرت

عشقی ورویایی

بی تو مه اخونم

ای خونه وشهرم

ای روضه رضوان

بهشتی تو بهرم

 

 

 

نقش تنت رو سایه م

هم مم ای هم دایه م

هم خه وهم براری

هم بب وهم همسایه م

 

 

 

اه تو جدابودن

اه تن کذشتنن

لحظه ای دوری  تو

مرکن ومردنن

 

 

 

دیده م به خاک تو

روشن به ای دنیان

همه وجود مه

ای بندر زیبان.

 

 

 

*جنانی*(عربی-نبطی)

 

 

 

  خلی یاللی بنظره سبانی           و  خلا   قلبی   بهواه مطعون 

  بنار  شوق   حبه  بلانی           بلوة   نسانی   من   اکون

 عینه  اللی  جنن  جنانی           کم  و کم  سر  فیه  مکنون

 و   الخشم   خنجر   یمانی          والشفایف من دم قلبی لها لون

 کانه مرسوم باید  فنانی          اتفنن   فیه   کل   الفنون

اشکر  الله  لهل  حب  هدانی           ربی  لک   فی   خلقک  شوون

 

 

 

*الامیر الفقیر*(خلیجی)

 

 

 

لانی  بفارس   و لانی   بامیر

انا  انسان  علی  قدی  فقیر

لی عزه نفس انا  ماله  حدود

 رافع    راسی    دوم  اسیر

 کانی   ملک   و مملکتی  قلبی

وسلاحی  الموده  والحب   الخطیر

قصری  بیتی ؛ بیت جدی القدیم

فیها ریحه الوالد کانه  عبیر

لی ام اشوفها  تمشی  ع  الجنه

بتدعی لی بعد الصلاه بشی کثیر

طالب   یدک  انا   یا لغضین

تقبلین  اکون  لک  انا  عشیر